CZŁOWIEK W PRZESTRZENI KOSMICZNEJ

Na Ziemi nieważkość występuje w krótkich momentach ruszania windy (i podobnych urządzeń) do dołu lub może utrzymywać się przez kilkadziesiąt sekund w fazie lotu bezwładnego samolotu poruszającego się po tzw. krzywej Keplera. Z punktu widzenia wpływu na ustrój czło­wieka, interesująca jest oczywiście dłużej trwająca nieważkość. Prak­tycznie jedynym modelem doświadczalnym nieważkości pozostaje więc bezczynność ruchowa. Dwa pozostałe modele — immersyjny (całkowite zanurzenie w cieczy o ciężarze właściwym bliskim ciężaru właściwego ciała) i miorelaksacja (farmakologiczne porażenie unerwienia mięśni) — nie nadają ,się do badań dłużej trwających. Szereg dotychczasowych badań kosmonautów, którzy przebywali przez pewien czas w przestrzeni kosmicznej, przemawia za tym, że zmiany występujące w ustroju pod wpływem pozostawania w stanie nieważkości pod wielu względami przy­pominają zmiany, wywołane przez długotrwałe ograniczenie aktywności ruchowej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, jestem Izabela a Ty trafiłeś na mój blog! Tematy, które tu znajdziesz są poświęcone technice. Jest to moje hobby od wielu lat, staram się codziennie uczyć czegoś nowego, a moją wiedzą będę dzielić się z Tobą!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)