PRZEPROWADZONY EKSPERYMENT

W ciele sparaliżowanego zwierzęcia owady te składają jaja. Wylęgłe z nich larwy karmią się tą „żywą konserwą”, pożerając najpierw części ciała mniej istotne dla życia, a w końcu układ nerwowy i serce. Nęk wciąga łup do norki za czułki i części gębowe. Jeśli obetnie się ofiarom te części, owad nie potrafi umieścić zdobyczy w norce, mimo że mógłby to z łatwością uczy­nić ciągnąc ją np. za nogę. Zanim nęk wciągnie upolowanego chrząsz­cza czy pająka do norki, pozostawia go na chwilę na powierzchni, a sam wchodzi do wnętrza. Gdy eksperymentator odsunie zdobycz o kilka- najście centymetrów, nęk odnajduje ją, podciąga ku norce i znowu „sprawdza” jej wnętrze. Można kilkakrotnie odsuwać upolowane zwie­rzę od norki podczas chwilowej nieobecności napastnika, a owad po­wtórzy za każdym razem niezmiennie cały zespół reakcji.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, jestem Izabela a Ty trafiłeś na mój blog! Tematy, które tu znajdziesz są poświęcone technice. Jest to moje hobby od wielu lat, staram się codziennie uczyć czegoś nowego, a moją wiedzą będę dzielić się z Tobą!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)